Ejsa


Zo ergens in 1991 kwam een maandje te vroeg een klein meisje ter wereld. Een meisje zo klein, dat ze perfect in papa’s hand paste. Zo klein, zo fragiel.Een maandje in de couveuse, en dan eindelijk naar huis, op een mooie sneeuwwitte dag. Geleidelijk aan groeide ze op. Een echte krullenbol met blauwe oogjes. Een echte vrolijke meid, die zich door niets of niemand liet tegenhouden.


Tijdens de schoolperiode verliep niet alles zoals gepland. Vooral op sociaal vlak kruisten zware problemen haar pad. De vele pesterijen hadden een zware invloed, en dat hebben ze tot heden nog steeds. Nog steeds is er die angst om nieuwe mensen te ontmoeten, het constante gepieker over wat anderen wel niet zouden denken, het soms zeer negatieve zelfbeeld…


Toch probeert Ejsa dit nu tot een minimum te herleiden. Dankzij de ziekte van mama is Ejsa ook snel opgegroeid en heeft ze een deel van haar jeugd overgeslagen. Een huishouden leiden, mama bezoeken… Allemaal stond het op het programma. Waardoor het uitgaan en opnieuw het sociaal contact tot een minimum herleid werd. Toch is ze door deze periode erg sterk geworden en staat ze met beide benen op de grond, is ze zeer behulpzaam, een plantrekker… Verder kan ze alles goed relativeren. Eigenschappen waar ze toch erg trots op is.


Vandaag is Ejsa vooral geïnteresseerd in muziek, dans en koken. Al 10 jaar volgt ze wekelijks danslessen, waardoor ook de passie voor muziek tot uiting komt. Sinds 2 jaar snuistert ze ook alle kookboeken uit, op zoek naar leuke gerechtjes om te proberen. Met als favoriet de wortel-courgettesaus die ze altijd maakt met lekkere pasta. De geur van dit gerecht doet haar nog steeds wegdromen!


Nu kijkt ze vooral uit naar de toekomst. Naar haar studies, de nieuwe vrienden, hopelijk snel het eerste liefje…. Hopende dat alles nu snel op zijn plaats valt en dat ze écht gelukkig kan zijn.


 

Interesses

dans, muziek, koken